English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

++Sitene Ekle

25 Temmuz 2013 Perşembe

Hatırlamak, Hatırlatmak


Bakın burası Paris, bak bu adam David Millar. Son etaptayız. Her şey sprinterlerin mücadelesi için, kaçanlar kazanamayacak. Bunu en iyi David Millar biliyor. İlk kez Fransa Bisiklet Turu’na 2000′de katıldı ve o günden beri Paris’te sprinterler dışında kimsenin kazandığını görmedi. Fakat kaçıyor. Zorlu 3 haftanın sonunda, 36 yaşında bu atağı yapıyor.



Neden? Rastlantı değil. İnanın bana. David Millar asla yok yere atak yapmaz. Her sene takvimler 13 Temmuz’u gösterdiğinde kaçar, nerede olursa olsun. Zira 13 Temmuz dopingin 1967′de kurbanı olan, Mont Ventoux’da hayatını kaybeden Tom Simpson’ın ölüm yıldönümüdür ve o, bunu asla unutmaz. Kendisi de benzer yolları ziyaret ettiğinden, ölüm yerine hapishane ve ceza ile kurtulduğundan belki de. Hatırlamakla kalmaz, hatırlatır. Geçen sene o gün kaçıp bir etap kazanmıştı, bu sene yine denedi. Başaramadı. Bazen kalbiniz, bacaklarınıza söz geçiremez.

David Millar kaçıyor. Bu fotoğrafı hatırlayacağım. 100. Fransa Bisiklet Turu’nda çok güzel şeyler oldu. Chris Froome hak etmiş bir şampiyondu. Buna inanmak istiyorum. Emin değilim. Zaman beni çok yanılttı. Tek bildiğim 10 yıl sonra bugünlere döndüğümde bir boşluk değil, bir şampiyon istiyorum. Nairo Quintana’yı çok sevdim. Çok. Onlar birinci ve ikinci sırada. Yanlarında, üçüncü sırada Joaquim Rodriguez ve tatlı çocukları var. Alberto Contador dördüncü. Alpe d’Huez ve Mont Ventoux. Dan Martin’in uğurlu ve görkemli dokuzuncu etap zaferi. Riblon’un sarı pabuçları. Otobüsler, düşenler. Çok fazla fotoğraf var. Fakat sanki en bana hitap edeni şu anmış gibi geliyor. Şu kaçış.

Neden? Belki de Fransa Bisiklet Turu’nun hatırlamak istemediği o yılları yansıttığı için. Evet, o üstü açık arabada çok fazla efsane vardı. Fakat çok fazla sır, çok fazla da ikiyüzlülük var. Bu Fransa Bisiklet Turu. David Millar da o tarihin bir parçası. Yaşayan bir aynası. Harika çocuktu. Serbest düşüşe geçti. Doping yaptı. Hapse girdi. Çıktı. Bisikletine aylarca dokunmadı bile. Pişman oldu. Kitap yazdı. Sonra geri döndü, temiz yarıştı. Gelecek nesiller için bir kapı açtığına inanıyor. Belki Froome temiz. Belki bundan sonra daha çok temiz şampiyon izleyeceğiz. Bilmiyorum, emin değilim. Uzun süre de olamayacağım. Fakat şu Paris etabı, şu son gece ne de güzel sona erdi. Efsaneler resmi geçit yaptığı için değil, ışık şovları yüzünden değil, Marcel Kittel son sprinti aldığı için de değil. David Millar tek başına kaçtığı için.

Bazen her şey bu kadar karmaşık, bu kadar basit.